บทที่ 143

ส้นรองเท้าของข้ากระทบพื้นหิน ดังก้องไปทั่วระเบียงคุกใต้ดินที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอับชื้นของความเน่าเปื่อยและเลือดสด การ์ริคตามหลังข้ามา ดวงตาของเขาสาดประกายสีแดงผิดธรรมชาติ โลหิตเงาที่ไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือดของเขาราวกับอสรพิษสีดำมีชีวิตที่เลื้อยพล่านอยู่ใต้ผิวหนัง

“คืนนี้คือช่วงเวลาที่ท่านจะได้เป็นร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ